గుణశేఖర్ అంటే.. భారీ తారాగణం, అంతకంటే భారీ సెట్స్ అని మాత్రమే తెలుసు చాలా మందికి. కానీ.. ఆ భారీతనం కంటే ముందు “సొగసు చూడతరమా” లాంటి సెన్సిబుల్ సినిమా తీసి తన బలం ఎప్పుడో నిరూపించుకున్నాడాయన. మళ్లీ ఇన్నాళ్ల తర్వాత స్టార్ క్యాస్ట్, సెట్స్ తో సంబంధం లేని ఒక సెన్సిబుల్ కథతో ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చారు గుణశేఖర్. అదే “యుఫోరియా”. నవతరం ధోరణి నేపథ్యంలో తెరకెక్కిన ఈ చిత్రానికి మొదట్లో కనీస స్థాయి బజ్ లేకపోయినా.. సినిమాలో కీలకపాత్ర పోషించిన సారా అర్జున్ నటించిన “దురంధర్” బ్లాక్ బస్టర్ హిట్ అవ్వడం “యుఫోరియా”కి కలిసొచ్చి.. సినిమా విడుదలకు దోహదపడింది. మరి గుణశేఖర్ దర్శకుడిగా ఏమేరకు ఆకట్టుకున్నాడు? అనేది చూద్దాం..!!
కథ: 17 ఏళ్ల చైత్ర (సారా అర్జున్) పగటి పూట పబ్ లో ఒక పార్టీకి వెళ్లొస్తుండగా.. స్నేహితులుగా పరిచయమైన అయిదుగురు యువకులు, ఓ చిన్న పార్టీ అని ఆమెను ఆహ్వానించి.. మిట్ట మధ్యాహ్నం నగరం నడిబొడ్డున ఓ సందు చివర కారు పార్క్ చేసి.. ఒక్కొక్కరుగా చైత్రను చెరుస్తారు.
సివిల్స్ కి ప్రిపేర్ అవ్వాలనే ఆశయం, తెగువ ఉన్న చైత్ర.. ఆ అయిదుగుర్ని న్యాయస్థానం ముందు నిలబెట్టి.. చట్టం, పోలీసులు సహాయంతో వాళ్లకి జీవిత ఖైదు శిక్ష పడేలా చేస్తుంది.
అయితే.. కొన్నేళ్ల తర్వాత నిందితుల్లో ముఖ్యుడైన వికాస్ (విఘ్నేష్) తల్లి వింధ్య తనను శిక్షించాలంటూ కోర్టును ఆశ్రయిస్తుంది. ఎందుకు అనేది ప్రశ్న. ఆ ప్రశ్నకి సమాధానమే “యుఫోరియా” చిత్రం.
నటీనటుల పనితీరు: కొత్త కుర్రాడైన విఘ్నేష్ గవిరెడ్డిని చూస్తే అసహ్యంతో కూడిన కోపం కలుగుతుంది. అదే విధంగా చివర్లో అతడి ఏడుపు చూస్తే బాధ కలుగుతుంది. ఒక నటుడిగా అతడు ఎంతలా క్యారెక్టర్ ను ఓన్ చేసుకుని నటించాడు అనేందుకు ఇది ఉదాహరణ. నటుడిగా విఘ్నేష్ కి మంచి భవిష్యత్ ఉంది.
సారా అర్జున్ పాత్ర నిడివి తక్కువ అయినప్పటికీ.. ఆమె పాత్ర క్రియేట్ చేసే ఇంపాక్ట్ సినిమాకి హైలైట్ అని చెప్పాలి. తండ్రి చేతిని విసిరికొట్టే సన్నివేశం మరియు క్లైమాక్స్ లో వచ్చే సీన్ లో సారా అర్జున్ అద్భుతమైన నటనతో అలరించి, సినిమాకి ప్రాణం పోసింది.
భూమిక పాత్రలో ఉన్న బరువు ఆమె నటనలో కనిపించలేదు. నటిగా ఇంచుమించుగా 25 ఏళ్లు పూర్తిచేసుకున్న ఆమె ఇంకా లిప్ సింక్ కి ఇబ్బందిపడుతుండడం గమనార్హం.
గౌతమ్ వాసుదేవ్ మీనన్ కెరీర్లో ఒక సిన్సియర్ పోలీస్ ఆఫీసర్ గా ఎన్నో సినిమాలు చేసినప్పటికీ.. ఈ సినిమాలో అతడు పండించిన డామినేషన్ & క్రౌర్యం కొత్తగా ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా ఖైదీలకి బిర్యానీ తినిపించే సన్నివేశంలో అతడి కళ్లు చూస్తే నిజంగా భయపడాల్సిందే.
మిగతా నటీనటులందరూ తమ తమ పాత్రల్లో పర్వాలేదనిపించుకున్నారు.
సాంకేతికవర్గం పనితీరు: ప్రొడక్షన్ వైజ్ చాలా లోటుపాట్లు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా కలరింగ్ & డిఐ విషయంలో చాలా బెటర్మెంట్ అవసరం. కెమెరా వర్క్ డీసెంట్ గా ఉంది. ఎడిటింగ్ ఫార్మాట్ కొత్తగా ఉంది. నేపథ్య సంగీతం థ్రిల్ ని బాగా ఎలివేట్ చేసింది. పాటలు ఇంకాస్త బాగుంటే మరింత రీచ్ వచ్చేది.
ఒక దర్శకుడిగా కంటే రచయితగా గుణశేఖర్ ఆశ్చర్యపరిచాడు. ముఖ్యంగా ఫస్టాఫ్ ను నడిపించిన విధానం. ఏమాత్రం ల్యాగ్ లేకుండా చాలా క్రిస్ప్ గా ఉంటుంది ఫస్టాఫ్. అయితే.. సెకండాఫ్ మదర్ సెంటిమెంట్ & రియలైజేషన్ పాయింట్స్ ను డీల్ చేయడంలో తడబడ్డాడు. ముఖ్యంగా ఆపరేషన్ యుఫోరియాని ఇరికించిన విధానం సినిమాకి మైనస్ గా మారింది. ఆ ఎపిసోడ్ మొత్తంలో లాజికల్ గా ఉన్న ఒకే ఒక్క విషయం డ్రగ్స్ తగలబెడుతున్నప్పుడు గ్యాస్ మాస్కులు పెట్టుకోవడం ఒక్కటే.
అయితే.. క్లైమాక్స్ ను డీల్ చేసిన విధానం మాత్రం సినిమాని కాపాడింది. కాస్త బోర్డర్ దాటినట్లుగా అనిపించే సన్నివేశాలు కూడా ఉన్నాయి. డిస్ట్రబింగ్ గా ఉన్నప్పటికీ.. సమాజంలో ఎక్కడో ఒకచోట ఇలాంటివన్నీ జరుగుతూనే ఉన్నాయి కదా అనిపించకమానదు. సో, దర్శకుడిగా గుణశేఖర్ ఆలోచింపజేసి, రచయితగా మాత్రం పూర్తిస్థాయిలో ఆకట్టుకోలేకపోయాడు.
విశ్లేషణ: కొన్ని సినిమాలు ఆనందింపజేస్తే.. చాలా తక్కువ సినిమాలు ఆలోచింపజేస్తాయి. “యుఫోరియా” అలాంటి సినిమానే. అయితే.. ఫస్టాఫ్ కే సినిమా కథ ముగియడంతో.. సెకండాఫ్ ను గుణశేఖర్ చాలా కన్వీనియెంట్ గా సాగదీసిన విధానం అప్పటివరకు క్రియేట్ అయిన ఇంపాక్ట్ ని కిల్ చేసింది.
అయితే.. క్లైమాక్స్ లో వచ్చే రియలైజేషన్ ఎపిసోడ్ మాత్రం థియేటర్ నుండి బయటికి వెళ్లే ప్రేక్షకుల మదిలో ఓ ఆలోచన రేకెత్తిస్తుంది. అద్భుతంగా ఉంది, మస్ట్ వాచ్ అని చెప్పలేం కానీ.. నవతరం పిల్లల్ని పెంచే క్రమంలో తల్లిదండ్రులు తీసుకోవాల్సిన జాగ్రత్తలు, పాటించాల్సిన బాధ్యతలను గుర్తుచేస్తుందని మాత్రం చెప్పగలం.
ఫోకస్ పాయింట్: సమాజానికి అవసరమైన సినిమా కానీ.. అనవసరంగా సాగదీశారు!
రేటింగ్: 2.5/5
