యాక్టర్ నందు (Shree Nandu) కెరీర్ ప్రారంభం నుండి వైవిధ్యమైన సినిమాలు చేస్తూ వస్తున్నాడు. ఓ పక్క పెద్ద సినిమాల్లో చిన్న చితకా పాత్రలు చేస్తూనే మరోపక్క చిన్న సినిమాల్లో హీరోగా నటిస్తూ వస్తున్నాడు. ఇప్పటికే హీరోగా చాలా సినిమాల్లో నటించాడు. కానీ ఏదీ కూడా ఆశించిన స్థాయిలో విజయం సాధించలేదు. ఇప్పుడు ‘అగ్లీ స్టోరీ’ అనే సినిమాతో ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చాడు. మరి ఈ సినిమాతో అయినా నందు అనుకున్న లక్ష్యాన్ని ఛేదించాడేమో తెలుసుకుందాం రండి:
కథ: చిన్నప్పుడే తల్లిదండ్రులను కోల్పోయిన నేహాని (అవికా గోర్) ఆమె అమ్మమ్మ అన్నీ తానై పెంచుతుంది. ఆ చిన్నతనంలోనే నేహా తన స్నేహితుడు గౌతమ్తో (రవితేజ మహదాస్యం) ప్రేమలో పడుతుంది. అయితే ఒక రోజు నేహా అమ్మమ్మ కూడా చనిపోవడంతో.. ఆమె మావయ్య నారాయణ రావు (శివాజీ రాజా) నేహాని చేరదీస్తాడు.అప్పటికే నారాయణ రావు భార్య చనిపోవడంతో అతని కొడుకు కార్తీక్ (శ్రీ నందు) డిప్రెషన్లోకి వెళ్ళిపోతాడు. ఒక పాప బొమ్మతో మాత్రమే మాట్లాడుతూ, ఒక గదికే పరిమితమైపోతాడు. కొడుకు పరిస్థితి చూసి తండ్రి నారాయణ రావు అతన్ని హాస్పిటల్కి తీసుకెళ్తే.. కార్తీక్ ఒక మానసిక రోగి(సైకో) అని తెలుస్తుంది. నేహా వస్తే తన కొడుకు మారతాడేమో అనే ఆశతో… ఆమెను కార్తీక్కి ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలని నారాయణ రావు అనుకుంటాడు.
ఇదే విషయాన్ని కార్తీక్తో చెప్పడంతో, అప్పటినుంచి కార్తీక్.. నేహాని తన భార్యగా ఫిక్స్ అయిపోతాడు. ఈ క్రమంలో ఆమెతో ఎవరైనా మాట్లాడాలని ప్రయత్నిస్తే.. వాళ్ళపై దాడి చేస్తూ ఉంటాడు. ఇతని పిచ్చి ప్రవర్తన చూసి, నేహా జీవితం ఏమైపోతుందో అని నారాయణ రావు భయపడతాడు. కానీ, ‘నేహాని నాకు ఇచ్చి పెళ్లి చేయకపోతే.. తండ్రివని కూడా చూడకుండా నిన్ను చంపేస్తా’ అని కార్తీక్ అతనిపై దాడికి దిగుతాడు. మావయ్య ప్రాణాలు కాపాడేందుకు గత్యంతరం లేని నేహా… గౌతమ్ ప్రేమను త్యాగం చేసి కార్తీక్ను పెళ్లి చేసుకుంటుంది. ‘పెళ్ళైనప్పటి నుండి కార్తీక్.. నేహాని దారుణంగా వేధిస్తూ ఉంటాడు. రాత్రైత చాలు ఓ మృగంలా మారిపోయి ఆమెను శారీరకంగా దాడి చేస్తూ ఉంటాడు. చివరికి కార్తీక్ బారి నుండి నేహా ఎలా తప్పించుకుంది? తర్వాత కార్తీక్ జీవితం ఏమైంది? అనేది మిగిలిన కథ.
నటీనటుల పనితీరు: మానసిక రోగి పాత్రలో నందు పెర్ఫార్మన్స్ బాగుంది. అతని కెరీర్ గ్రాఫ్ మొత్తం చూసుకుంటే.. ఇలాంటి పెర్ఫార్మన్స్ కి స్కోప్ ఉన్న పాత్ర ఒక్కటి కూడా పడలేదు అనే చెప్పాలి. అవికా గోర్ నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్న గృహిణి పాత్రలో చాలా ఇన్వాల్వ్ అయ్యి నటించింది. క్లోజప్ షాట్స్ లో కొంచెం డల్ గా కనిపించినా… ఇంటిమేట్ సన్నివేశాల్లో కూడా బోల్డ్ గా నటించింది.రవితేజ మహదాస్యం ఎక్స్టెండెడ్ కేమియోని పోలి ఉంది. హీరో తండ్రి పాత్రలో శివాజీ రాజా చేశారు. అతను చేయడం వాళ్ళ ఆ పాత్రకు నిండుతనం వచ్చింది అని చెప్పాలి. మిగతా నటీనటులు పాత్రలు ఓకె.
సాంకేతిక నిపుణుల పనితీరు: దర్శకుడు ప్రణవ స్వరూప్ ఎంపిక చేసుకున్న పాయింట్ కొత్తగా ఏమీ అనిపించదు. గతంలో ‘మెంటల్ కృష్ణ’ ‘ఆరుగురు పతివ్రతలు’ సినిమాలకి చాలా దగ్గరగా ఉన్న సినిమా ఇది. ఉపేంద్ర కూడా ఇలాంటి సినిమాలు చాలానే చేశాడు. కాకపోతే ఆ సినిమాల్లో ఉండే ఇంటెన్సిటీ, క్లైమాక్స్ వంటివి వర్కౌట్ అయ్యాయి. ఈ ‘అగ్లీ స్టోరీ’ విషయంలో అలాంటి స్టెప్ ఏమీ దర్శకుడు తీసుకోలేదు. బోల్డ్ పేరు చెప్పి చాలా డిస్టర్బింగ్ సన్నివేశాలు పెట్టాడు. ముఖ్యంగా కార్లో భర్త భార్యని లొంగదీసుకునే సన్నివేశం.. అటు తర్వాత ఆమె కాలేజీ వాష్ రూంలోకి వెళ్లి బాధపడే సన్నివేశం వంటివి చాలా ఇబ్బందిగా అనిపిస్తాయి. ‘నేటి సమాజంలో ఇలాంటి వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు’ అని చెప్పడం దర్శకుడి ఉద్దేశం కావొచ్చు. కానీ భర్త సైకో అని తెలిసినా భరించే ఆడవాళ్ళ సంఖ్య ఇప్పుడు లేదు. అలాగే ఓనర్ తిడుతూ, కొడుతూ ఉంటే పడుంటే పని మనుషులు కూడా ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారు? పైగా ఇందులో ఓనర్ పై మోజుతో పనిమనిషి పడుకున్నట్టు కూడా చూపించారు. ఇలాంటి లాజిక్స్ అన్నీ దర్శకుడు గాలికి వదిలేసినట్టు అనిపిస్తుంది. అంతేకాదు శివాజీ రాజా వంటి సీరియర్ నటుడి పాత్రకి సరైన జస్టిఫికేషన్ ఇవ్వకపోవడం రైటింగ్ లోపమే అనడంలో సందేహం లేదు.
పోనీ ఎమోషనల్ గా ఏమైనా కనెక్ట్ అయ్యే అంశాలు సినిమాలో ఉన్నాయా అంటే అవీ లేవు. హీరోయిన్ మోటో ఏంటి అనే విషయంపై క్లైమాక్స్ వరకు ఒక క్లారిటీ ఇవ్వలేదు. అప్పటివరకు స్లోగా ఫ్లాట్ గా వెళ్తుంది సినిమా. క్లైమాక్స్ లో కూడా థ్రిల్లింగ్ అంశాలు వంటివి ఏమీ ఉండవు. టెక్నికల్ గా చూసుకుంటే.. శ్రవణ్ భరద్వాజ్ అందించిన బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ సినిమాకే హైలెట్ అని చెప్పాలి. సగటు ప్రేక్షకుడు క్లైమాక్స్ వరకు థియేటర్లలో కూర్చోగలిగాడు అంటే అది కచ్చితంగా బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ మహాత్యమనే చెప్పాలి. బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ వల్ల కొన్ని సాదా సీదా సన్నివేశాల స్థాయి పెరిగింది. పాటలు మాత్రం పరమ వీక్ గా ఉన్నాయి. ఒక్కటి కూడా వినసొంపుగా ఉండదు. సినిమాటోగ్రఫీ ఓకె. నిర్మాణ విలువలు గొప్పగా చెప్పుకునే రేంజ్లో లేవు. పైగా ఓటీటీ కోసమే ఈ చిత్రాన్ని తీసారేమో అనిపిస్తాయి.
విశ్లేషణ: ‘అగ్లీ స్టోరీ’ టైటిల్లో ఉన్న ఇంటెన్సిటీ సినిమాలో లేదు. ఫ్లాట్ గా సాగే కథనం.. క్లైమాక్స్ వంటివి ఆసక్తిగా లేకపోవడం వల్ల ఓ వృధా ప్రయత్నంగా మిగిలిపోతుంది.థియేటర్లలో ఈ సినిమాని భరించడం కష్టమే.. ఓటీటీలోకి వచ్చాక ఇంట్లో కూర్చొని ఫాస్ట్ ఫార్వార్డ్ ఆప్షన్ సాయంతో ట్రై చేసుకోవడం ఉత్తమం.
ఫోకస్: బోరింగ్ అండ్ డిస్టర్బింగ్ స్టోరీ
రేటింగ్: 1.5/5
